Dag 20: Rotorua – Mt Maunganui

En? Hebben de gebakken rotoruas gesmaakt?
Hier hebben we op dit moment meer dan genoeg thermische borrelputjes, geisers en vreemde landschappen gezien… pff, even frisse lucht en gewoon zeezand onder de voetjes. Het blijft wel indrukwekkend. Als klappertje vandaag hebben we ons mitsibishi-monstertje vlakbij een vulkaan-look-alike geplaatst. Deze berg hebben ze mount Maunganui gedoopt (zie ook de foto hierboven).
Staan we dan. Even alle kastjes ontluchten van de zwavel en morgen naar de frisse lucht rond Coromandel. Ilse heeft haar witte-stranden-route al uitgestippeld, dus hoef alleen maar gas te geven en goed te sturen totdat vrouwlief me tot stoppen maant. Ilse wordt op haar beurt weer geleid door de zonnekes en wolkskes op internet ( http://www.weather.co.nz ).
Vanmorgen was ze even in het warretje; nadat ze ons had afgemeld en terug naar de parkeerplaats was gelopen, wilde ze plaatsnemen in de camper van de achterburen. Komt vaker voor omdat er nogal wat kopie-monstertjes rondrijden. Een vrolijk begin met een onbekend koppel.
Om 9:15 gaan rijden, op tijd voor een slokje brandstof en de ‘famous’ geiser in Waiotapu, een half uur rijden vanaf Rotorua. Er werd ons gezegd zeker om 10:15 aanwezig te zijn om de geiser 30 meter hoog te zien spuiten. En ik me maar afvragen hoe deze zo precies kon worden getimed… 5 minuten later wist ik het; een parkwachter met een zakje zeep kwam om 10:10 op het zielige hoopje modder af waarvoor busladingen vol waren toegestroomd. Door deze zeep in het spuitgat te doen kon de druk in de geiser gecontroleerd worden afgelaten. En als dat 30 meter hoog was, dan hebben ze de meters met voeten verwisseld.
Om 13u was het tijd om Ilse eens af te laten. Doordat ze al enige weken haar countrydansen moest missen, zijn we op zoek gegaan of er een plaatsje vrij was bij de plaatselijke countrydansclub. Toen op het beloofde adres een bord ‘retirement home for the elderly’ verscheen hebben we dit maar even laten zitten. Een korte tocht van 80 km bracht ons tot hier…